دل نوشته

سلام خدا جونم دل نازکی من کار دستم میده اینکه بچه دار نمی شویم هم دخیله. کاش دل احمق من میدانست هیچ وقت کسی غم خوارن نیست باید تا آخر عمر خودت غم خودت رادر پنهانی بخوری. اینکه با بیهوده ترین حرف آدم ها زار زار گریه کنی و سر درد و تهوع بگیری. اینکه تازه غم های عالم به سرت خراب شود و نتوانی بخوابی و حتی به سیاهی مطلق دچار شوی که کور سوی امیدی نمی یابی. در ثانیه هایی که کنار خانواده ات باید خوش بگذری مثل برج زهر مار ظاهر شوی و ندانی چرا غم کوچکت تو را این چنین میکند همیشه. 32ساله شوی و نتوانی با آد...

خانه دوست كجاست؟ در فلق بود كه پرسيد سوار آسمان مكثي كرد رهگذر شاخه نوري كه به لب داشت به تاريكي شن ها بخشيد و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت نرسيده به درخت كوچه باغي است كه از خواب خدا سبزتر است و د...