....

پروانه های باغ را سپرده ام تا هنگامی که تو در خوابی از این گل به آن گل پر نکشند زیرا تو آنقدر لطیفی که صدای پر هایشان را خواهی شنید من ترانه های زیبای امید را آهسته در شب زمزمه خواهم کرد و شیره ی جانم را قطره قطره در کامت خواهم ریخت تا تو آسوده بخوابی و عطر نفس هایت چشم هایم را گرم کند و هشیارانه در کنارت خواهم آرمید و نفس های کوتاه تو را در تمام شب خواهم شنید.

دل نوشته...